Yaklaşık son 4 gündür “Hallederiz Kadın” ve maskülen olmak üzerine düşünüyorum. Düşüncelerimi terapistimle paylaşmadan önce bacılarıma açtım ve tabii ki neden can dostum olduklarını bir kez daha anladım. Zira her birimiz en yakınlarımızın ortalaması olduğumuza göre ben de en yakın 6 bacımın ortalaması olarak hissediyorum. Her birinin hayat yolculuğunu izlediğimde de kendimle benzer döngüler görüyorum. Yataktan çıkamayacağımız kadar acı deneyimleri hep tek başımıza göğüsledik ve yorgandan nefes almak için kafamızı çıkardığımız an birbirimizin adını fısıldadık. Adı fısıldanan koşarak yatağın başucuna geldi. O yüzden ben onların her bir güzelliğine rağmen önce güçlü duruşlarına hayranım. İyi ki varsınız kadınlarım!

Velhasılkelam ben maskülen tarafının farkında olan bir bireyimdir. En azından öyle olduğumu düşünüyorum. Benim için birinden yardım istemek = ölsem daha iyi. Resmen bu. Bunun nedenlerini araştırdım, birazdan ona değineceğim
Mesela erkek arkadaşımdan çantamı taşımasını henüz geçen cuma isteyebildim (yaklaşık 2 aydır birlikteyiz). Kolum kopsa da ben taşıyacağım o çantayı. Niye? Ne bileyim ben. İlle de ben, ille de ben. Beni almasını bile hiç isteyemedim ondan, o sağ olsun fark edip geldi. Ancak her zaman karşımızdaki anlayamaz bizim yardıma ihtiyacımız olduğunu. Ben bile anlayamıyorum ki yardıma ihtiyaç duyduğumu. Her şeyi kendim halletmeye alışmışım. Kaza yapsam da karakolluk olsam da “Tamam yav, hallederiz.” der ve yoluma devam ederim. Maksat yol devam etsin, biz her türlü yürürüz.

İşin biraz da mutfağına gireyim dedim ve bazı veriler elde ettim. Kadın ve toplumsal cinsiyet konularında çalışan Jack Halberstam; maskülenliğin yalnızca erkeklere ait bir özellik olmadığını, kadınların da toplum hayatında var olabilmek için “halledici” rollere ihtiyaç duyduklarını söylemiş. Aslında bizim çözüm odaklı olmamız toplumsal alanda var olmak için bir gücümüz.
Bir de bunun “Stratejik Maskülenlik” tarafı var. Özellikle iş ve kamusal alanda kırılganlık göstermek yetersiz olarak algılanabilirken her şeyi tek başına yapmak bir güç gösterisiymiş. Bu yüzden daha yetkin olabilmek maskülen kodlar ile eşleştirilmiş.
Kalbimi parçalayan kısma geliyorum: Neden yardım isteyemiyorum?
Bu sorunun da literatürde birkaç cevabı var. İlk cevap “hiper-bağımsızlık”, bir diğer adıyla “travma tepkisi olarak özerklik”. Eğer kişinin ihtiyaçları geçmişte güvendiği figürler tarafından karşılanmadıysa o kişi kendine bağımsızlık kalkanı örüyormuş. Bir nevi savunma mekanizması. “Kimseye güvenmezsem kimse de beni yarı yolda bırakamaz.” diyerek hayatta kalma stratejisi geliştiriyormuşuz.
Diğer cevabı ise “spot ışığı etkisi ve reddedilme korkusu”. Francis Flynn ve Vanessa Lake tarafından yapılan çalışmada şu görülmüştür ki: Bazı kişiler insanların onlara yardım etme olasılığını çok düşük görürler ve bu yüzden de yardım istemezler. Yardım isterlerse yük olacaklarını düşünürler.

Maalesef her iki cevap da benim reçeteme uyuyor. Dün gerçekten sinirlerimi altüst eden bir olay yaşadım ve erkek arkadaşımı dahi olay bittikten sonra kahve alırken haberdar ettim. Eve gelene kadar hâlâ normal seyrimde ilerliyordum.Akşam eve geldiğimde sinirden ağlarken aslında yardıma ne kadar ihtiyacım olduğunu fark ettim. Biri gelsin ve bizi bu çıkmazdan çıkarsın istemişim meğer. Ama bünye alışmış ben kendim hallederim demeye. Bunu aşabilir miyim bilmiyorum. Aşmak istiyor muyum, onu da bilmiyorum. Hayatımda bana sürekli artık yalnız olmadığımı anlatmaya çalışan bir adam var. Onunla birlikte “yük” olma korkumu aşmayı planlıyorum. Aşamazsam da canım sağ olsun.Hallederim onu da.
Kaynakça
- Eagly, A. H., & Carli, L. L. (2007). Through the labyrinth: The truth about how women become leaders. Harvard Business School Press.
- Flynn, F. J., & Lake, V. K. B. (2008). If you need help, just ask: Underestimating compliance with direct requests for help. Journal of Personality and Social Psychology, 95(1), 128–143.
- Halberstam, J. (1998). Female masculinity. Duke University Press.
- Lee, F. (1997). When the going gets tough, do the tough ask for help? Help seeking and power motivation in organizations. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 72(3), 336–363.
- Neal-Barnett, A. (2003). Soothe your nerves: The Black woman’s guide to understanding and overcoming anxiety, panic, and fear. Fireside / Simon & Schuster.
